Klirens kreatyniny

To narzędzie służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi ani nie zastępuje profesjonalnej porady. Narzędzie nie powinno być wykorzystywane do stawiania diagnozy medycznej lub prowadzenia leczenia.

Opis ogólny
Klirens kreatyniny to miara funkcji nerek, która pozwala oszacować tempo, w jakim nerki filtrują kreatyninę z krwi i może być wykorzystana do dostosowania dawkowania niektórych leków u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN). PChN stanowi poważny problem zdrowia publicznego na całym świecie, dotykający miliony osób i zwiększający ryzyko chorób układu krążenia, cukrzycy i nadciśnienia.

Klirens kreatyniny można zmierzyć poprzez pobranie dobowej próbki moczu i próbki krwi lub można go oszacować za pomocą wzoru, który uwzględnia poziom kreatyniny w surowicy, wiek, wagę i płeć pacjenta. Najczęściej stosowanym wzorem jest równanie Cockcrofta-Gaulta, które opracowano w 1973 roku.

Równanie Cockcrofta-Gaulta, mimo że jest proste i powszechnie dostępne, ma pewne wady. Może być np. niedokładne w niektórych populacjach, takich jak pacjenci otyli, w podeszłym wieku lub niedożywieni oraz pacjenci z ekstremalną masą mięśniową lub z chorobą wątroby. Ponadto inne równania szacujące współczynnik filtracji kłębuszkowej (GFR), takie jak równania CKD-EPI (Chronic Kidney Disease Epidemiology Collaboration), stały się preferowaną metodą szacowania funkcji nerek zgodnie z obecnymi wytycznymi. Jednakże instrukcje dotyczące stosowania kilku leków (głównie starszych, ale wciąż powszechnie używanych) nadal zawierają zalecenia dotyczące dostosowania dawki w przypadku niewydolności nerek w oparciu o klirens kreatyniny.

CrCl = ((140 - wiek) x waga x (1 dla mężczyzn i 0,85 dla kobiet))/(72 x kreatynina [mg/dl])

Cockcroft DW, Gault MH. Prediction of creatinine clearance from serum creatinine. Nephron. 1976;16(1):31-41.